Gilles de la Tourette

Het Gilles de la Tourette Syndroom is een complexe neurologisch-psychiatrische stoornis die gekarakteriseerd is door bewegingstics en een of meerdere vocale tics. In veel gevallen gaat het samen met gedragsproblemen of psychopathologieën. Momenteel zijn neuroleptica de meest efficiënte medicamenten. Helaas zijn neuroleptica niet afdoend voor alle patiënten en in vele gevallen worden ze niet zo goed verdragen. Cannabis biedt een alternatief bij de tics van het syndroom van Gilles de la Tourette, volgens het BMC.

Duitse onderzoekers concludeerden dat resultaten van dubbelblind placebo-onderzoek onder 24 patiënten met Gilles de la Tourette bewijzen leveren dat THC een efficiënt en veilig middel is voor de behandeling van tics.[1] Door de behandeling met THC werd de intracorticale belemmering, het verhinderen van signaaloverdracht tussen zenuwcellen in de cortex van de hersenen, verhoogd.[2] Uit onderzoek in Nieuw Zeeland bleek ook dat de symptomen van een patiënt met therapieresistente Gilles de la Tourette verbeterde na inname van het cannabisextract Sativex.[3] Duitse wetenschappers rapporteerden over de behandeling van een 15-jarige jongen met een moeilijk te behandelen Gilles de la Tourette en ADHD. Toediening van THC resulteerde ook bij hem in een belangrijke verbetering van de tics, zonder schadelijke bijwerkingen en zonder problemen voor een parallelle stimulerende behandeling van ADHD.

Meer weten over medicinale cannabis? Kijk op de website van de BMC. Meer wetenschappelijk onderzoek is te vinden op de IACM website.

[1] Mueller-Vahl KR, Schneider U, Prevedel H, Theloe K, Kolbe H, Daldrup T, Emrich
HM. Delta-9-tetrahydrocannabinol (THC) is effective in the treatment of tics in TOURETTE syndrome: a 6-week randomized trial. J Clin Psychiatry 2003;64(4):459-465) 2003

[2] Hasan A, Rothenberger A, Münchau A, Wobrock T, Falkai P, Roessner V. Oral delta9-tetrahydrocannabinol improved refractory gilles de la TOURETTE syndrome in an adolescent by increasing intracortical inhibition: a case report. J Clin Psychopharmacol 2010;30(2):190-2.

[3] Trainor D, et al. Australas Psychiatry, 4 20 August 2016 [Im Druck]